Woekerpolissen

Een woekerpolis is een levensverzekering die door fouten in het product en verkeerde procedures bij het aangaan van de overeenkomst niet de bedragen gaat uitkeren waar met redelijkheid op gerekend mocht en mag worden.

De gebreken zijn onder andere:

- te hoge en niet transparante kosten;

- te hoge en niet transparante risicopremies;

- verkeerde rendementsopgaven;

- hefboomeffecten;

- inteereffecten;

- onjuiste en niet volledige informatie over de aard van de beleggingen en specifieke beleggingsrisico’s;

- ondeugdelijke administratiesystemen bij verzekeraars.

Gebreken in de overeenkomst

Om van een woekerpolis af te komen is het zaak een goed dossier en de juiste kennis van zaken op te bouwen. De schade die met een woekerpolis kan worden geleden wordt in de eerste plaats veroorzaakt door de gebreken in de overeenkomst bij het aangaan van de verzekering. Dat is een privaatrechtelijke kwestie. De overheid en de politiek kunnen slechts terugzien op een eigen falen ten aanzien van de fiscale kaders en de gebreken van het toezicht. Overheid en politiek kunnen slechts spreken over een flankerend beleid, een aanmoediging aan partijen om tot een gemeenschappelijke oplossing te komen, zonder tussenkomst van allerlei rechters. Niet minder, en niet meer.

Mislukte schikkingen

Stichtingen hebben regelingen getroffen met de verzekeraars, doch die blijken helaas niet te werken. Dat komt doordat de schikkingen zijn gebaseerd op de in het boek ‘Woekerpolis, hoe kom ik er van af?’ beschreven: ‘Wabeke-leugen’. De compensatiegrens is neergelegd bij een grensbedrag bepaald door de optelsom van een percentage van de waarde van de polis per jaar. Dat levert in euro’s zeer hoge grensbedragen op die niet in relatie staan tot de in redelijkheid te verwachten en aangeboden dienstverlening van een verzekeraar. Men spreekt van kosten, in feite zijn het winstpakkers voor de verzekeraars.

Dit kan worden opgelost door vast te houden aan het motto ‘Percentage’s nee, euro’s: JA!’ en door met niet minder dan de, onder andere hier op deze website beschreven, ’10 Best of Class punten, de 10-vanRespect’ genoegen te nemen. Alle kosten- en compensatiegrenzen dienen daarbij in feitelijke euro’s te worden uitgedrukt.

Tijdrekken en mistgordijnen

De schikkingen bereiken het doel dus niet. Integendeel, ze dragen bij aan de voor de verzekeraars voordelige gevolgen van het ‘tijdrekken’ en ‘misten’. De voordelen van het tijdrekken spreken voor zich als we het totale onderliggende vermogen beschouwen. Het ‘misten’ bestaat uit het onnodig complex maken van de gang van zaken waardoor er een woekerpolismoeheid naast een gevoel van onmacht ontstaat.

Door kennis te nemen van de achtergronden en feiten, en door een goed dossier op te bouwen, kan men weer het heft in handen krijgen. De woekerpolisaffaire krijgt dan uitdagende en leuke kenmerken. Inzicht in de grotere verbanden brengt ook het maatschappelijk verband en belang naar boven. De woekerpolisaffaire is niet de ziekte, maar slechts een symptoom van politiek- en marktfalen en de onderliggende onthechting van het aandeelhoudersbelang.

De kleren van de keizer

Achter de woekerpolisaffaire gaan structuren, verschillende perspectieven, schuil. Er is een alles overstijgend filosofisch (deontologisch) perspectief, een politiek kader, een juridisch perspectief en een financieel-/economisch perspectief. Ook de invalshoek van de marktorganisatie, waaronder de rol van tussenpersonen, is van groot belang.

Verzekeraars lopen rond in de kleren van de keizer en denken zich aan een juiste beeldvorming en de bijbehorende acties van consumenten te kunnen onttrekken. Dat is niet zo. Consumenten hebben rechten waar ze voor op zullen komen als ze de gebreken in de overeenkomst gaan begrijpen. En wie daar verantwoordelijk voor is! Consumenten kunnen ook van zich doen spreken door voorkeuren te gaan uitspreken voor die verzekeraars die de belangen van klanten werkelijk kunnen behartigen en deze vaardigheden kunnen communiceren. Consumenten bestaan ook als klanten.

Het motto: ‘Percentages nee, euro’s: JA!’.

 Woekerpolisperspectieven

We gaan de komende tijd aandacht besteden aan de verschillende bovengenoemde perspectieven. De verschillende rollen zullen worden besproken van essentiële partijen zoals die van de organisaties van verzekeraars en tussenpersonen, de commissarissen en het bestuur van de verzekeraars, het klachteninstituut Kifid en de Ombudsman, de stichtingen, de overheid en de politiek, de rechters. Praktische zaken zullen worden opgepakt, zoals het aansprakelijk stellen van verzekeraars door tussenpersonen en het verduidelijken van (stuitings-)procedures. Ook de politieke keuzes zullen worden aangemerkt.

Griekse salade

De woekerpolis is als een Griekse salade, gemixt met de onbekwaamheden en onrechtmatigheden die schuil gaan in, en volgen op, de Aanbevelingen van maart 2008. Een doel is de politiek te bereiken en trachten te voorkomen dat de politiek zich laat verleiden aan de gemengde salade nog meer ingrediënten toe te voegen die de smaak verder bederven. Het doel is een passende compensatie voor de polishouders, in euro’s uitgedrukt.

 Actie

We gaan de woekerpolis en de uitdagingen leuk maken. Anders lukt het waarschijnlijk wat minder om de doelen te bereiken. Althans we gaan het proberen leuk en uitdagend te maken. We zullen verschillende werkelijk bestaande praktijkgevallen, mensen en bedrijven met een woekerpolis, gaan beschrijven als voorbeelden en ter inspiratie. We gaan verslag doen van de acties en handelingen die zij ondernemen om te komen tot de oplossing van de vraag ‘Woekerpolis, hoe kom ik er van af?’. Het is niet anders, de eerste aanbeveling voor een woekerpolishouder - ook door de organisatie van tussenpersonen Adfiz aanbevolen - is het lezen van dit boek. En daarna: aan de slag!